جو برنت، معاون رئیس استرایو، به نقل از اودلی، استدلال می‌کند که آلت‌کوین‌ها معمولاً نمایندگی توکنی از هزینه‌های پروتکل یا اقتصاد استیکینگ را فراهم می‌کنند و اغلب تحت تأثیر حدس و گمان و نقدینگی محدود قرار دارند. او تأکید می‌کند که شرکت‌های خزانه‌داری بیت‌کوین به‌طور متفاوتی عمل می‌کنند زیرا مالکیت بیت‌کوین نمایانگر یک دارایی واقعی در ترازنامه است نه یک توکن با ارزش حدس و گمان.

برنت سناریویی را توصیف می‌کند که در آن بیت‌کوین سریع‌تر از هزینه سرمایه یک شرکت افزایش می‌یابد، به طوری که این شرکت می‌تواند از بدهی به دلار برای خرید بیت‌کوین بیشتر استفاده کند و ارزش خالص دارایی به ازای هر سهم را با نرخی که می‌تواند از خود بیت‌کوین پیشی بگیرد، افزایش دهد. او اشاره می‌کند که حقایق یا تخفیف به NAV، ابزارهای بازار سرمایه‌ای را ایجاد می‌کند مانند صدور سهام جدید برای تأمین مالی خرید بیت‌کوین، خرید مجدد سهام زمانی که زیر NAV معامله می‌شوند و استفاده از بدهی برای گسترش دارایی‌های بیت‌کوین.

این مکانیزم‌ها می‌توانند به‌طور همزمان عمل کنند و نیازی به افزایش بیت‌کوین برای مؤثر بودن استراتژی ندارند. برنت این تنظیمات را با قراردادهای آتی بیت‌کوین مقایسه می‌کند، جایی که قراردادهای آتی معمولاً به دلیل تقاضا برای نمایندگی طولانی با اهرم، با حقایق بالاتر از قیمت نقدی معامله می‌شوند.

او اضافه می‌کند که خود حقایق اهمیت دارد زیرا حقایق بزرگتر فضای بیشتری برای افزایش دارایی‌های بیت‌کوین به ازای هر سهم فراهم می‌کند، که ممکن است از حقایق بالاتر و رشد بیشتر در دارایی‌های به ازای هر سهم حمایت کند. او می‌گوید که سوال کلیدی این است که آیا حقایق باید وجود داشته باشد یا نه، بلکه اندازه آن چقدر باید باشد.